برگزاری ادامه مسابقات بعد از جام جهانی امکانپذیر نیست؛ حتی اگر فورس ماژور مطرح باشد این صرفاً برای بازیکنان ایرانی ممکن است اعتبار داشته باشد.
نهم اسفند سال گذشته و در پی وقوع جنگ تحمیلی سوم علیه کشورمان با ائتلاف ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستی، رقابتهای لیگ برتر فوتبال همانند سایر رویدادهای ورزشی به کما رفت و تعطیل شد. در واقع تعلیق بازیها، تبعات گستردهای برای فوتبال ایران آن هم در فاصله چند ماه تا آغاز جام جهانی ۲۰۲۶ داشت و به تبع آن، باشگاهها هم با چالشهایی مواجه شدند که احتمالاً در آینده نزدیک تبعات و دردسرهایی به خصوص از حیث بازیکنان یا مربیان خارجی خواهد داشت.
در چنین شرایطی پرسشی مهم وجود دارد مبنی بر اینکه چه سرنوشتی در انتظار قراردادهای بازیکنان و مربیان خارجی است؟ در حالی که با آغاز درگیری نظامی، تمامی بازیکنان و مربیان خارجی از ایران خارج شدند و نکته حائز اهمیت این است که اگر قرار باشد آنطور که اعلام شده، ادامه دیدارهای لیگ برتر دوره بیستوپنجم بعد از جام جهانی، که زمان متعارف برای انجام بازیهای باشگاهی نیست، برگزار شود، بازیکنان خارجی باید به تیمهای تحت قرارداد خود ملحق شوند یا میتوانند از چنین تصمیمی تبعیت نکنند و به ایران بازنگردند. اگر پاسخ به این سؤال مثبت باشد، بدیهی است که آنها میتوانند به سادگی قراردادشان را فسخ کنند.
از سویی در روزهای پس از اعلام آتشبس که هنوز برای ادامه لیگ برتر تصمیم قطعی و نهایی گرفته نشده بود و تیمها تمرینات خود را از سر گرفتند، هیچکدام از بازیکنان خارجی به کشور بازنگشتند و تنها یکی دو بازیکن در مصاحبههایی اعلام کردند که در صورت تغییر شرایط، حاضرند به قرارداد خود با باشگاهشان پایبند بمانند و برای حضور در ادامه مسابقات، خود را به ایران برسانند. اتفاقی که هیچگاه نیفتاد و در ادامه هم که با برگزاری ادامه بازیها مخالفت شد تا براساس یکی از پیشنهادها، همه چیز به بعد از جام جهانی موکول شود.
در این شرایط، دبیر سازمان لیگ فوتبال ایران، ۳۰ فروردین آب پاکی را روی دست بازیکنان ریخت و تأکید کرد که قراردادها تا پایان فصل معتبر است. محمدرضا کشوریفرد درباره سؤالی مبنی بر اینکه وضعیت قرارداد بازیکنان داخلی و خارجی چطور خواهد شد؟ پاسخ داد: «در قرارداد تمامی بازیکنان داخلی و خارجی آمده است که پایان قراردادشان در انتهای فصل مسابقاتی خواهد بود و به این ترتیب هیچ بازیکنی حق جدا شدن از باشگاهش را تا پایان مسابقات فصل ۱۴۰۵-۱۴۰۴ ندارد. ضمن اینکه زمان نقلوانتقالات ابتدای فصل آینده را هم با توجه به برنامهریزی مسابقات به فیفا اعلام خواهیم کرد و با توجه به وضعیت ویژه کشورمان احتمالاً در این زمینه نیز مشکلی در پنجره نقلوانتقالات داخلی و بینالمللی نخواهیم داشت.»
این صحبتهای دبیر سازمان لیگ در حالی است که به نظر میرسد مشکل اصلی از همین نقطه آغاز خواهد شد و احتمالاً در ماههای پیشرو، فوتبال ایران با دردسر بزرگی از سوی بازیکنان خارجی مواجه خواهد شد. ماجرا از این قرار است که دو سال پیش سازمان لیگ مداخله عجیبی داشته و تغییری در زمان پایان قرارداد بازیکنان ایجاد کرده که حالا میتواند همه چیز را به ضرر باشگاهها در مواجهه با بازیکنان خارجی کند.
یک کارشناس حقوقی فوتبال که ترجیح داد نام او فاش نشود، در این زمینه به تابناک گفت: «در چنین شرایطی قراردادها فریز میشود، اما مشکل این است که قراردادهای باشگاهها با بازیکنان براساس فصل بود اما به یکباره سازمان لیگ دخالت عجیب و بی موردی داشت و دو سال پیش از باشگاهها خواست که تاریخ اتمام قرارداد بازیکنان ۳۱ اردیبهشت درج شود.» او افزود: «با اشتباهی که آقایان داشتند حالا بازیکنان خارجی میتوانند به ایران برنگردند و در صورت تصمیم برای برگزاری بازیهای این فصل بعد از جام جهانی، از حضور در بازیها امتناع کنند. از سویی مسئولان فعلی فوتبال، فاقد مهارت لازم برای برخورد و تدبیر مناسب در چنین شرایطی هستند. وگرنه تا حالا باید با بازیکنان خارجی خود به توافق جدیدی میرسیدند. مثلاً به آنها میگفتند پولت را تا هفته بیستوسوم دریافت میکنی و برای ۷ هفته باقی مانده، قرارداد دیگری یا اصلاحی منعقد میشد.»
با تمام این اوصاف، موضوع مهم دیگر اینکه اتفاق فعلی برای فوتبال باشگاهی ایران، در واقع مسئله جدیدی است و فیفا باید با توجه به جنگ و شرایط ایران، راهکار مناسبی اتخاذ کند؛ همانگونه پس از جنگ روسیه و اوکراین هم وارد عمل شد. گفتنی است چند روز پیش آرش نجفی، وکیل بینالمللی ورزشی، در مصاحبهای درباره اینکه برگزاری ادامه بازیهای لیگ برتر بعد از جام جهانی را چطور ارزیابی میکند؟ گفت: «برگزاری ادامه مسابقات بعد از جام جهانی امکانپذیر نیست. حتی اگر فورس ماژور مطرح باشد، این صرفاً برای بازیکنان ایرانی ممکن است اعتبار داشته باشد. اینکه بازیکن خارجی تا پایان مسابقات باید پایبند قراردادش باشد، اصلاً درست نیست.»